Możliwe, że w niedalekiej przyszłości nie trzeba będzie sobie zadawać takiego pytania, bo nowoczesne mieszkania będą mieć kuchnię obudowaną i urządzoną według wszelkich reguł sztuki. Ale jak dotąd, mamy jeszcze bardzo wiele kuchen, które wymagają racjonalnego rozplanowania. Cała sztuka polega na tym, aby urządzenie kuchni było zgodne z tzw. procesem technologicznym, czyli z kolejnością wykonywanych prac, a także z zasadami fizjologii i organizacji pracy.

Zwarta zabudowa kuchni zmniejsza wysiłek, ułatwia i zwiększa wydajność pracy, skraca drogę wydeptywaną po kuchni. Ważne też jest oświetlenie. Nie chodzi o jedno duże źródło światła, ale właśnie o kilka mniejszych, dobrze oświetlających te miejsca, przy których się najczęściej pracuje. Światło ogólne powinno być światłem rozproszonym.

Zasady ustawiania mebli i urządzeń kuchennych są następujące: zaczyna się od lodówki, bo do niej przynosi się i w niej chowa produkty (ewentualnie od szafki-spiżarni). Za lodówką — szafka z powierzchnią do wstępnej obróbki żywności, następnie zlewozmywak. Po nim główne miejsce pracy, czyli stół lub duża powierzchnia szafek z płyty paździerzowej (lub innej) laminowanej. Na tej powierzchni przyrządza się posiłki, toteż zaraz obok niej powinna stać kuchenka, czyli miejsce gdzie się gotuje.

Ten ciąg zabudowy może być ustawiony od strony lewej ku prawej lub odwrotnie, ale zawsze w tej samej kolejności. Nad szafkami z powierzchnią do pracy wiszą szafki służące do przechowywania porcelany i szkła. W szafkach stojących chowamy garnki itp. Nad kuchenką powinien być wyciąg do wentylacji w murze, elektryczny lub inny, czy nawet wiejski okap — byle tylko był. W najgorszym wypadku trzeba wstawić wentylatorek elektryczny do wentylacji w murze i uruchamiać go, gdy zapachy zaczynają dokuczać.

Trzeba przyznać, że gotowe meble kuchenne nie są tanie, ale przecież kuchnię urządza się raz w życiu (na ogół). W kuchni się pracuje, to jest warsztat pracy pani domu, a nieraz i innych domowników. Można sobie urządzić kuchnię ślicznie, nowocześnie, wygodnie. Można ją wciąż ulepszać, unowocześniać, można nawet — tak jak to się dzieje w wielu krajach Europy i w całej Ameryce — robić z kuchni (i łazienki) najpiękniejsze miejsce w domu.

Ostatnio bardzo jest modnie łączyć kuchnię z największym pokojem. Kto chce, z domowników czy gości, idzie do kuchni i sam się obsługuje, czerpiąc z garnków gorące potrawy, a z półmisków zimne. Czasem taką kuchnię odgradza się od pokoju tylko drewnianymi sztachetkami (bez drzwi — naturalnie), na których rozpina się pnące rośliny. W każdym razie kuchnia jest nierozdzielną częścią jadalni.

Warianty urządzania kuchni. Układ jednorzędowy jest najczęściej stosowany w kuchenkach najmniejszych. Wszystko jest na jednej ścianie, więc: lodówka, stół do pracy, zlewozmywak, kuchenka. Układ dwurzędowy zwykle stosuje się w kuchniach kwadratowych i wymaga odstępu między rzędami co najmniej 120 cm. Układ L bierze nazwę od kształtu tej litery, bo urządzenia ustawia się tylko z dwu boków kuchni, zwykle jest to ciąg nieprzerwany, wzdłuż ściany z oknem i jednej ze ścian bocznych. Układ czwarty to układ w kształcie litery U, czyli obudową zajęte są dwie ściany przeciwległe i ściana pod oknem. Jeśli możemy sobie na to pozwolić, nasza kuchnia powinna mieć dwa ciągi: jeden — szafek stojących na podłodze, drugi szafek wiszących. Każda gospodyni wie, że w kuchni szafek nigdy za wiele.